Hoe het allemaal begon

Al sinds ik klein ben hou ik van muziek.

Keihard meezingen met de meiden van K3 met een borstel in mijn hand als geïmproviseerde microfoon. Op de basisschool stond ik vooraan bij de kerstmusicals, want als er gezongen moest worden wilde ik graag meedoen en in de spotlights staan.

Ik heb dus al van jongs af aan de droom om een beroemde zangeres te worden.

In mijn woonplaats ben ik op mijn veertiende naar De Popschool gegaan voor zangles. Ik kan mezelf begeleiden op de piano en gitaar, maar het liefst zing ik met andere muzikanten; samen muziek maken is het leukste wat er is. Toen er op De Popschool de mogelijkheid kwam om met medeleerlingen in een band te spelen, heb ik me meteen opgegeven. Ik kwam met vijf jongens in een band, die we Floating Blue noemden.

Ons eerste nummer werd 'Sweet child of mine' van Guns n' Roses. Dat vond ik in het begin helemaal niks, maar nu is het een van mijn favoriete nummers. We werden begeleid door onze bandcoach en traden ook op. In onze woonplaats Harderwijk op de Grote Markt bij evenementen zoals De Aaltjesdagen of Koninginnedag. We traden ook een paar keer op voor het goede doel Samenloop voor Hoop van het KWF; dan sjouwden we onze instrumenten vier verdiepingen naar beneden om ze in de auto te laden en dan gingen we op pad. Ik was natuurlijk snel klaar met mijn microfoon, maar de drummer was wel even bezig!

Toen ik vlak na ons optreden voor KWF (de Samenloop in Harderwijk) met mijn chemo moest beginnen, was ik zo vaak in het ziekenhuis dat ik bijna niet meer mee kon repeteren. Na mijn operatie kon ik de trappen niet meer op en moest ik stoppen met de band.